Mesjeta sulmon kafshët

Foto: Shutterstock



Përditë vdesim ngapak
E rilindim nga shumë

Që të ringjallen akaciet
Më nuk na duhen fjalë

Tanimë edhe përbindëshat
Veten kanë nisur ta kafshojnë
Me tërë forcën e nofullave
Me tërë mllefin që kanë

Po ne-
tutje shqiptarë

Nga deti del perëndesha e Valës
Dhe sërish na rrëfen
Për ishujt e robëruar nga uji
Për qiellin-
Që fillon prej nesh
Për ne që fillojmë nga qielli
Deri në – liri

Lerni të gjiha fjalët për nesër
Në trinat e kronikave tona
Në mesnatë
Hajnave do t`ua zëmë pritën

Nëntoka luan lojën e vet të ndyer
Mesjeta lëviz
Sulmon
Kafshon

Kush e di ku jemi këtyre netëve të vona
Në hartat e atyre
Që na teprohen çdo ditë

Lerni të gjitha fjalët
Për nesër.