Të dashuroj…

Paul Éluard



Të dashuroj për krejt gratë që s’i kam njoft’ kurr’
Të dashuroj për tana stinët që s’i kam jetue
për dehjen e detit n’baticë, për aromën e bukës së fresktë
për borën që shkrihet lehtë për ma të parat lule
për kafshtë e pafajme të cilat njeriun s’e frikin

Të dashuroj me ndrrue do fjalë
Të dashuroj për krejt gratë që s’kam mujtë me i dashtë
je ti vetë që m’bahesh pasqyra e unë n’ty shifem aq pak
Pa ty s’vërej asgja veç shkretinë
midis s’shkuemes dhe s’tashmes,
kanë ndodhë tana kto vdekje, të kapërcyeme pa zhurmë
e s’kam mujtë me e thye njat mur të pasqyrës seme,
jam detyrue me e mësue jetën fjalë për fjalë
si me harrue.

Të dashuroj për njat mendje të shndritshme që s’asht jemja
për shëndetin
Të dashuroj për kundra gjithçkaje mashtruese
Për njat zemër të pavdekshme që s’e zotnoj
Ti beson se je dyshimi, e s’je veç arsyeja
Je njaj diell’i fuqishëm që mue m’deh!
Kaq i bindun ndjehem n’ty.

Përktheu: Jozef Radi