Raporti i Qytetit të rrethuar

Zbigniew Herbert.



Tepër i moshuar që të mbaj armë dhe të luftoj si të tjerët

më caktuan për hir të rolit vartës të kronistit
shkruaj – nuk dihet për kë – historia e rrethimit

duhet të jem i saktë ndonëse nuk di kur filloi pushtimi
para dyqind viteve në dhjetor, shtator ndoshta dje në agim
të gjithë këtu lëngojnë nga humbja e ndjenjës së kohës

na ka mbetur vetëm vendi i lidhjes me vendin
ende përdorim gërmadhat e tempujve fantazmave kopshteve
dhe shtëpive
nëse humbim gërmadhat asgjë nuk do të mbetet

shkruaj ashtu si mundem në ritmin e javëve të pafundme
e hënë: depot e zbrazëta njësitë monetare u bënë mi gjirizesh
e martë: kryetari bashkisë i vrarë nga kriminelë të panjohur
e mërkurë: bisedimet për armëpushimin armiku i internoi
deputetet

ne nuk e dimë vendqëndrimin e tyre domethënë vendin e torturave
e enjte: pas një takimi të vrullshëm u refuzua me shumicë votash
propozimi i blerësve i kohëve të dikurshme me dorëzim të
pakushtëzuar
e premte: fillimi i murtajës
e shtunë: bëri vetëvrasje N.N., mbrojtësi i paepur
e diel: nuk ka ujë e zmbrapsim një sulm
pranë portës lindore të quajtur Porta e Besëlidhjes

e di e gjithë kjo është monotone asnjeri nuk e brengos

i shmangem komenteve i përmbaj emocionet shkruaj për faktet
me sa duket vetëm ato vlerësohen në tregje të huaja
por me pak krenari dua ta informoj botën
se ne kemi edukuar falë luftës një ndryshim të ri të fëmijëve
se fëmijët tanë nuk pëlqejnë përrallat dëfrehen në vrasje

në zhgjëndërr dhe në ëndërr ata ëndërrojnë për supën bukën
dhe eshtrat
plotësisht si qentë dhe macet
në mbrëmje më pëlqen të endem nëpër periferi të qytetit
përgjatë kufijve të lirisë sonë të pasigurt
shikoj nga lart në grumbullin e ushtrisë dritat e tyre
dëgjoj zhurmën e daulleve të britmave barbare
vërtet e pakuptueshme që Qyteti ende po mbrohet

rrethimi zgjat një kohë të gjatë armiqtë duhet të ndryshojnë
asgjë nuk i lidh ata veç gjakimit të shfarosjes sonë
Gotët Tatarët Perandorët regjimentet e Shpërfytyrimit të Zotit

kush i numëron vallë ato
ngjyrat e flamurit ndryshojnë si një pyll në horizont
nga e verdha delikate e shpendëve në pranverë përmes të gjelbrës
e kuqja deri te e zeza e dimrit
ndaj në mbrëmje i liruar nga faktet mund të mendoj
për çështjet e dikurshme të largëta për shembull
për aleatët tanë prapa detit e di ata na mëshirojnë
na dërgojnë thasë të miellit na trimërojnë dhe këshilla të mira
na japin
ata as nuk dinë se etërit e tyre na tradhtuan
aleatët tanë ishin nga koha e Apokalipsit të dytë
bijtë janë të pafajshëm meritojnë mirënjohje ndaj jemi mirënjohës

ata nuk mbijetuan rrethimin e gjatë si përjetësinë e rrethimit
ata që përjetuan fatkeqësinë janë gjithmonë të vetmuar
mbrojtësit e Dalajlamëve kurdët malësorët afganë
tani kur shkruaj këto fjalë ithtarët e marrëveshjes
fituan një epërsi mbi partinë e pathyeshme
dhe një ngurrim i zakonshëm i disponimit të fateve ende peshon

varrezat rriten zvogëlohet numri i mbrojtësve
po mbrojtja vazhdon dhe do të zgjasë deri në fund

dhe nëse Qyteti bie dhe do të shpëtojë një
ai do të mbart në supe Qytetin në udhët e mërgimit
ai do të jetë një Qytet

të shikojmë ballë për ballë në fytyrën e urisë fytyrën e zjarrit
fytyrën e vdekjes
më e keqja e të gjithave – fytyra e tradhtisë

dhe vetëm ëndrrat tona nuk u poshtëruan

Përktheu nga polonishtja: Mazllum Saneja