Kam bredhur shumë rrugë

Vjosa kalon një rrugë prej 270 kilometrash, pa asnjë ndërhyrje deri më tani. Foto: ollirg / Shutterstock



Kam bredhur shumë rrugë,

shumë shtigje kam çelur

kam lundruar njëqind dete,

njëqind lumenj kam hedhur.

 

Dhe në çdo anë kam parë

vargan të trishtë të mjerësh,

kokëfortë e vetullvrenjtur,

sarhoshë me hijet sterrë.

 

Çdo gjë, çdo gjë mund të bëjmë,

shohin heshtur dhe e pandehin

veten të zgjuar, se s’pinë

verë e raki në tavernë,

avdallë që venë e vijnë

dhe tokën e mbytin me erë…

 

Pastaj kam parë gjithandej

njerëz që vallen e heqin

kur mundin, edhe lërojnë

atë pëllëmbë tokë të keqe.

 

Kur venë në ndonjë vend,

S’pyesin ku venë aspak.

Kur shkojnë, shkojnë kaluar

mbi shpinë të mushkave plaka.

 

S’dinë ç’është të nguturit

as dhe në ditët e festës.

Kur ka verë- pinë verë,

kur s’ka verë- ujë të freskët.

 

Janë njerëz të mirë që gjallojnë,

punojnë e ëndrra shohin,

dhe një ditë, si gjithë të tjerët,

zbresin nën tokë e pushojnë.

 

Përktheu: Aurel Plasari