Çdo gjë ishte vetëm njëherë e njëjtë




Po mbyllem në një kujtim
Si në guacën që solli vala
Pranë rërës pranë detit
Tërë atë që kisha
S’i duhet më askujt
Çdo gjë që ishte
Vetëm njëherë e njëjtë
Asnjë ëndërr s’diti të përsëritet
Në një pëlhurë le të pikturohet
Vetëm zemra mbi një hekur
Dhe etja pranë një kroi
Era do të fryjë e asgjë s’do të ikë
Bari do të qajë si shiu
E shiu do të këndojë si pikëllimi

Çdo gjë do të gjasojë në vetvete
Që t’i kthehet humbjes së vet