Donnerstag, 18. Januar 2018

Beletra

Bari në dritare

Më kalben pemët në tryezë nis t’i këpus mollët e tharta ta zhduk afatin e vdekjes së frutit dikush që më do fshehurzi ma gjuan faqen e saj...

Ç’është bota?

Ç’është bota? Një poezi e përjetësuar, Prej së cilës shpirt’ i hyjnisë shkëlqen e prushëron, Prej së cilës verë e urtisë shkumëzon e çikëlon, Prej së cilës...

Në trenat zviceranë

Kush dëshiron të marrë frymë me një botë që ndryshon nga lugina në luginë, nga liqeni në liqen, duhet të udhëtojë me tren. Dhe kush dëshiron që me dritën e syve të tij të prekë bukuritë e një peizazhi, duhet të zë vend në ulësen pranë dritares dhe pastaj treni do t’i paraprijë atij nëpër mrekullitë e botës së jashtme. Treni është karroca më fisnike e kohërave demokratike. Deri më sot ka elemente të një limuzine zyrtare. Në tren shumë njerëz duken si të ishin mbretër...

Natura lapsa

Kush udhëton mbi hekurudhën Retiane (Rhätische Bahn) nëpër Luginën e Albulës në Engadin dhe tutje përmes Qafës së Berninës drejt jugut, shpejt mund t’i shkojë mendja se ky peizazh natyre paskësh qenë i papërsosur dhe i mangët deri kur njerëzit e mençur vendosën që nëpër këtë terren që vjen duke u lartësuar të shtrojnë një linjë hekurudhore në atë mënyrë që ky rajon të bëhet i bukur dhe i përsosur.

***

Mos, bukuroshe, m’i këndo Të ëmblat këngë të Gruzisë, Se më kujtohet nga ato Një koh’ e lumtur e rinisë. Ndër mend më bie me ngadalë Kjo kënga jote...

Alpet – më afër kozmosit se tokës që të ngrohë

Alpet janë gjithçka tjetër përveç se mikpritëse për t’u shpërngulur dhe për të banuar aty. Njerëzit vazhdimisht kanë qenë të interesuar që këto rajone të djerra alpine të mos i shfrytëzojnë vetëm si qafëmale dhe rrugë për të shkuar në treva të tjera, për të shkëmbyer mallra dhe bërë tregti, por edhe për t’u vendosur në alpe, për të kaluar atje stinët e vitit dhe për t’i garantuar vetes dhe njerëzve të afërt një ekzistencë me dinjitet.

Allegra!

Zvicra është një vend i bukur, i karakterizuar nga shumë kushte të favorshme jetësore. Zviceranët dhe zviceranet konsiderohen si natyra të rezervuara, serioze, të qeta dhe të druajtura. Lumturia e tyre assesi nuk mund të lexohet në fytyrat e tyre në çdo vend dhe në çdo orë të ditës. Tani takon dikë, i cili thotë: «Allegra!» Me këtë ai thotë: ti i ke të gjitha arsyet të gëzohesh! Të jesh i lumtur! Ta kesh lehtë! Ec përpara i kënaqur dhe plot dëshirë! Përqafoje jetën! Freskohu! Vazhdo me disponim të mirë! Që të ndihesh mirë!

Zvicra e miteve dhe ëndrrave

Shtyllat themelore të kulturës janë kujtesa për kohërat e shkuara, kureshtja për kërkesat e së tashmes dhe fantazia për zhvillimet në të ardhmen. Nëse një shkrimtar ballafaqohet me fenomenin Zvicër, ai nuk dëshiron vetëm të zgjerojë dijen për këtë vend. Ai po ashtu dëshiron të zhvillojë një ndjenjë se çka është e denjë për ta dashur dhe për ta çmuar në këtë vend.

Fëllanzat dhe piskamat e mbytuna të nji dhimbjeje të madhe

Tregimi «Fëllanzat» i Gazmend Bërlajollit na e kujton edhe obligimin tonë si shoqni me i përcjellë tutje tregimet e grave të përdhunume e me mësue prej dhimbes së tyne; me mësue që s’ka kurrgja të lavdishme në luftë; dhe me mësue qysh me e ndërtue nji të ardhme në të cilën vuejtja e viktimave të përdhunimit asht me randësi me u kuptue, e jo marre që duhet me u mshefë.

Zanafilla e detit

U vonove dhe unë pyeta kush...: – I kujt do të jetë vallë ky det kaq i ri? Varkat e vogla flinin përmbys me rremat nën...
-reklamat-

Artikuj të zgjedhur

7,539FansaPëlqeje
183NdjekësNa Ndjek
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.